Interpretaties #1: Jitte van Veen

Voor Jitte ging mijn filmplan heel duidelijk over opgroeien. Over het achterlaten en misschien wel helemaal verliezen van je jeugdigheid. Het tweede kind, het speelmaatje was een deel van het hoofdpersonage zelf. Dit vind ik een hele fijne interpretatie. Ergens gaat het daar ook zeker over.

Een moeder van een vriendin van mij zei ooit dat ze ergens dacht dat het misschien fijner was geweest heel domme kinderen te hebben, omdat ze dan niet zien hoe naar de wereld ook kan zijn als ze opgroeien. Erachter komen dat alles niet zo mooi en veilig is als je dacht in je jeugd, kan een hele klap zijn. Dit is iets waar ik zelf ook veel over na heb gedacht. De duistere kant van het leven kan voelen als een enorme klap, wanneer je hier voor het eerst mee in aanraking komt. Je wordt harder naarmate je ouder wordt. Je krijgt een dikkere huid. Hebt meer meegemaakt dan je lief is soms. Hebt dingen gezien die je liever niet had gezien.

Het is niet voor niks dat er vanaf twaalfjarige leeftijd de psychische problemen toenemen.

https://www.rivm.nl/sites/default/files/2019-05/011281_120429_RIVM%20Brochure%20Mentale%20Gezondheid_V7_TG.pdf
RIVM met cijfers over mentale gezondheid

Dat je een soort onschuld, vrijheid en speelsheid zou moeten achterlaten is een triest gegeven. Daarom is het in dit verhaal mooi hoe het toch een deel van je blijft, door middel van het touw verbonden aan ook jouw volwassen zijn.

Reacties

Populaire posts