Concept volgens format
Werktitel Komt nog
Naam Anna Boekelder
Datum 13 oktober 2019
Beoogde lengte 8 minuten
Inhoud
Hoe je speelt als kind op een veld met z'n tweeën. En dan opeens is er eentje weg. Kwijt. Je zoekt en zoekt en wordt ouder en ouder terwijl je alleen een stem hoort die je volgt. Je hoort het zingen van vroeger, maar dan steeds langzamer, vermoeider.
Na een tijd vind je het gat. Een gat met onderaan de kuil het kind waarmee je altijd speelde, alleen dan ouder. Je gooit een touw, je roept en probeert te reiken naar de persoon, maar het werkt niet. Je denkt niet na en springt naar beneden. Je tilt de persoon op en begint te klimmen. Probeert grip te krijgen maar valt steeds terug. Soms een beetje medewerking van de persoon, net genoeg om te denken dat het misschien ooit gaat lukken. Maar niet genoeg om boven te komen.
Je kijkt naar boven. Daar zie je jezelf en het andere kind weer rennen en spelen zoals vroeger. Dan sta je bovenaan de kuil (vies en moe van het klimmen), in het zonlicht, tussen de bloemen, de wind, het leven, de mensen die lachen en dansen. Alles wat je hoeft te doen is een touw naar beneden hangen en deze aan jezelf vastknopen. Dan leef je door. Doe je langzaam mee met het leven. Er wordt getrokken aan het touw en er komt spanning op te staan.
Je rent naar het gat en steekt je hand uit. Gaat afwachtend op de grond liggen met een arm naar beneden. Na lang wachten wordt je hand eindelijk aangepakt.
Empathie kan op verschillende manieren en gradaties voorkomen. Deze verschillende manieren wil ik op abstracte wijze aan bod laten komen. Het komt vanuit een metafoor die een vriend van mij mij vertelde. Het komt erop neer dat wanneer je je volledig inleeft in iemands probleem en het je eigen maakt, je in een positie komt waaruit je iemand lastig kunt helpen. Er is een zekere mate van zelfbescherming nodig om ervoor te zorgen dat je de ander nog wel kunt helpen. Hij dacht te zien dat wij daarin hetzelfde zijn, ‘in empathie-dingen’, zoals hij ze noemt. En ik weet zeker dat wij hierin niet de enige zijn. Ik heb vaak gesprekken gevoerd met mensen die net als ik op zoek zijn naar de balans tussen altruïsme en egoïsme. Die er tegenaan lopen dat je pas iemand kunt helpen als het goed met jou zelf gaat.
Thema Opgroeien
Onderwerp Opgroeien met iemand met mentale problemen
Personages Een 'brus' en daarvan de broer/zus waarmee het niet goed gaat
Invalshoek Gezien vanuit de zus waarmee het wél goed gaat. Die zelf geen mentale problemen heeft, maar ermee moet omgaan dat iemand waar je van houdt hiermee kampt.
Vorm
Structuur
Chronologisch
Stijl
Associatieve montage met organische camerabeweging.
Geluid
Werken met muziek en nostalgische flashbacks als voice-over.
Doel
Het geven om iemand is een universeel gevoel. Ook komen mentale problemen helaas erg vaak voor en is het voor naasten lastig hiermee om te gaan. Ik hoop met deze film te spreken tot iedereen die om iemand geeft die ergens mee worstelt, wat het ook mag zijn. Ik wil mijn inzichten delen over de manieren waarop je iemand kan helpen, en vooral een gevoel geven aan deze mensen dat ze gezien en begrepen worden in deze worsteling die zij zelf ervaren in het zoeken naar een manier er voor iemand te zijn. Ik hoop er te zijn voor de mensen die er voor iemand anders zijn. Zo, een hele tongbreker.
Naam Anna Boekelder
Datum 13 oktober 2019
Beoogde lengte 8 minuten
Inhoud
Hoe je speelt als kind op een veld met z'n tweeën. En dan opeens is er eentje weg. Kwijt. Je zoekt en zoekt en wordt ouder en ouder terwijl je alleen een stem hoort die je volgt. Je hoort het zingen van vroeger, maar dan steeds langzamer, vermoeider.
Na een tijd vind je het gat. Een gat met onderaan de kuil het kind waarmee je altijd speelde, alleen dan ouder. Je gooit een touw, je roept en probeert te reiken naar de persoon, maar het werkt niet. Je denkt niet na en springt naar beneden. Je tilt de persoon op en begint te klimmen. Probeert grip te krijgen maar valt steeds terug. Soms een beetje medewerking van de persoon, net genoeg om te denken dat het misschien ooit gaat lukken. Maar niet genoeg om boven te komen.
Je kijkt naar boven. Daar zie je jezelf en het andere kind weer rennen en spelen zoals vroeger. Dan sta je bovenaan de kuil (vies en moe van het klimmen), in het zonlicht, tussen de bloemen, de wind, het leven, de mensen die lachen en dansen. Alles wat je hoeft te doen is een touw naar beneden hangen en deze aan jezelf vastknopen. Dan leef je door. Doe je langzaam mee met het leven. Er wordt getrokken aan het touw en er komt spanning op te staan.
Je rent naar het gat en steekt je hand uit. Gaat afwachtend op de grond liggen met een arm naar beneden. Na lang wachten wordt je hand eindelijk aangepakt.
Empathie kan op verschillende manieren en gradaties voorkomen. Deze verschillende manieren wil ik op abstracte wijze aan bod laten komen. Het komt vanuit een metafoor die een vriend van mij mij vertelde. Het komt erop neer dat wanneer je je volledig inleeft in iemands probleem en het je eigen maakt, je in een positie komt waaruit je iemand lastig kunt helpen. Er is een zekere mate van zelfbescherming nodig om ervoor te zorgen dat je de ander nog wel kunt helpen. Hij dacht te zien dat wij daarin hetzelfde zijn, ‘in empathie-dingen’, zoals hij ze noemt. En ik weet zeker dat wij hierin niet de enige zijn. Ik heb vaak gesprekken gevoerd met mensen die net als ik op zoek zijn naar de balans tussen altruïsme en egoïsme. Die er tegenaan lopen dat je pas iemand kunt helpen als het goed met jou zelf gaat.
Thema Opgroeien
Onderwerp Opgroeien met iemand met mentale problemen
Personages Een 'brus' en daarvan de broer/zus waarmee het niet goed gaat
Invalshoek Gezien vanuit de zus waarmee het wél goed gaat. Die zelf geen mentale problemen heeft, maar ermee moet omgaan dat iemand waar je van houdt hiermee kampt.
Vorm
Structuur
Chronologisch
Stijl
Associatieve montage met organische camerabeweging.
Geluid
Werken met muziek en nostalgische flashbacks als voice-over.
Doel
Het geven om iemand is een universeel gevoel. Ook komen mentale problemen helaas erg vaak voor en is het voor naasten lastig hiermee om te gaan. Ik hoop met deze film te spreken tot iedereen die om iemand geeft die ergens mee worstelt, wat het ook mag zijn. Ik wil mijn inzichten delen over de manieren waarop je iemand kan helpen, en vooral een gevoel geven aan deze mensen dat ze gezien en begrepen worden in deze worsteling die zij zelf ervaren in het zoeken naar een manier er voor iemand te zijn. Ik hoop er te zijn voor de mensen die er voor iemand anders zijn. Zo, een hele tongbreker.
Reacties
Een reactie posten